Trwa Purim – najbardziej barwne i radosne święto żydowskie. To opowieść o odwadze, ukrytym Bogu i zwycięstwie życia nad lękiem. W świecie pełnym niepewności historia Estery brzmi zaskakująco aktualnie. - Życzę naszym żydowskim przyjaciołom i współpracownikom, szczególnie w ramach Centrum Relacji Katolicko-Żydowskich im. J. A. Heschela, błogosławieństwa Najwyższego i jego opieki. Odpowiadając na wezwanie papieża Leona XIV modlimy się o pokój na Bliskim Wschodzie - podkreśla rektor KUL, ks. prof. Mirosław Kalinowski.
Biblijne korzenie
Purim obchodzony jest 14 dnia miesiąca Adar i upamiętnia wydarzenia opisane w Księdze Estery. Na dworze perskiego króla Achaszwerosza (utożsamianego z Kserksesem I) dochodzi do dramatycznego zwrotu akcji: plan zagłady Żydów, uknuty przez Hamana, zostaje udaremniony dzięki odwadze królowej Estery i jej krewnego Mordechaja. Co miało być dniem klęski, staje się dniem ocalenia.
Los i Opatrzność
Nazwa święta pochodzi od słowa pur – „los”. Haman rzucał losy, by wyznaczyć datę zagłady. Purim celebruje odwrócenie losu. W samej księdze ani razu nie pojawia się imię Boga. Ta „nieobecność” stała się fundamentem teologii hester panim – „ukrytego oblicza”. Bóg działa tu nie przez spektakularne cuda, lecz poprzez splot wydarzeń i ludzkie decyzje. Samo imię bohaterki – Estera – nawiązuje do słowa astir („ukryję”), przypominając, że Boża obecność bywa niewidoczna, ale nigdy nie ustaje.
Radość jako opór
Purim to święto hałasu, masek i śmiechu. Podczas publicznego czytania Megilli zagłusza się imię Hamana kołatkami. Wysyła się podarki żywnościowe (mishloach manot), obdarowuje ubogich (matanot la-ewjonim) i zasiada do uroczystej uczty (seuda). Charakterystyczne trójkątne ciasteczka – hamantasze – przypominają, że nawet smak może stać się nośnikiem pamięci. Radość nie jest tu ucieczką od historii, lecz formą sprzeciwu wobec przemocy i rozpaczy. Dla katolików może to być inspirujący obraz nadziei chrześcijańskiej, która ufa, że ostatnie słowo zawsze należy do życia, nawet w najciemniejszych momentach historii.
Odwaga Estery
Estera, która początkowo ukrywa swoją tożsamość, w decydującym momencie ryzykuje wszystko, by ocalić swój lud. Jej postawa czyni ją symbolem odpowiedzialności i wierności. Purim to zaproszenie do refleksji nad tym, jak w naszym życiu objawia się „ukryta” Opatrzność.
Purim to zaproszenie do refleksji nad tym, jak w naszym życiu objawia się „ukryta” obecność Boga. Czasem to, co wydaje się przypadkiem, może okazać się początkiem ocalenia.
________
Heschel Center News, Karol Darmoros